Jack Johnson; the Dude minds

De uit Hawaii afkomstige Jack Johnson (33) is zowel surfer als muzikant in hart en nieren. Zijn ‘surf sound’ is, in tegenstelling tot de Beach Boys of Dick Dale, grotendeels geïnspireerd op zijn eigen ervaringen in de golven. Volgens eigen zeggen heeft de oceaan hem dan ook alles geleerd, vooral respect en nederigheid.

In een interview met Rolling Stone magazine verklaarde Johnson onlangs nog dat hij niet zonder de oceaan kan en dat toeren hem daarom zwaar valt. "Het zou niet zo erg kriebelen als ik iedere dag kon surfen of kanoën. Als ik maar in de buurt van de oceaan ben. Toen ik klein was, probeerde ik altijd drie, vier uur te surfen. Ik ben er afhankelijk van geworden. Het is moeilijk om van een verslaving af te komen die je al sinds je vijfde hebt.” In het verleden gaf de ‘waterman’ nog wel eens toe aan de roep van de golven en blies hij optreden af om vervolgens het vliegtuig naar Hawaii te nemen. “Als ik niet surf, ben ik niet in harmonie met mijn omgeving en word ik chagrijnig.” Tegenwoordig is de Hawaiiaan nooit langer dan een maand van huis, en zeker niet in de wintermaanden. Dit is namelijk de periode dat de golven op de kust van de North Shore beginnen te beuken.

Jack Johnson groeide op aan de North Shore, op het Hawaiiaanse eiland Oahu, met de beroemde Banzai Pipeline golf praktisch in zijn achtertuin. Op zijn veertiende begon de Jack met gitaarspelen. Met het ritmische geluid van de golven op de achtergrond zat hij urenlang op het strand op zijn gitaar te tokkelen. Toch leek Johnson voorbestemd te zijn om professioneel surfer te worden. Hij was zelfs zo goed dat hij op zijn zeventiende werd uitgenodigd om aan de Pipeline Masters – de meest prestigieuze surfwedstrijd ter wereld – mee te doen. “Ik schrok echter zo van de nietsontziende competitiedrang van de andere surfers, dat ik alle golven in de finale aan me voorbij liet gaan. Een week later maakte een aanvaring met een vlijmscherp rif, er waren 150 hechtingen nodig om mijn gezicht weer bij elkaar te lappen, voorgoed een eind aan de drang om mijn geld met surfen te verdienen.” Jack besloot om zich te focussen op muziek. Later zou hij verklaren dat het ongeluk er voor heeft gezorgd dat hij zo ‘mellow’ is geworden.
Het lijkt erop dat Johnson deze relaxte instelling, plus zijn liefde voor de golven, in zijn muziek heeft gestopt. De nederigheid die hij voelt voor de natuur en het ritme van de oceaan hoor je terug in zijn nummers. Hiermee heeft hij blijkbaar een universele snaar geraakt, want sinds zijn debuutalbum ‘Brushfire Fairytales’ is Jack’s carrière te vergelijken met het surfen van Pipeline: snel en intens. Zo heeft hij sinds 2001 al 15 miljoen platen verkocht en van zijn laatste cd, ‘Sleep Between the Static’, vlogen in de eerste week meer dan 370.000 exemplaren over de toonbank. Ondanks dit enorme succes is de zanger zijn wortels trouw gebleven. Nog steeds treedt hij op in slippers en T-shirt en lijkt hij op het podium eerder op een surfer dan op een megaster. Ook probeert hij iets terug te doen voor de natuur. Zo is zijn laatste cd met 100% zonne-energie opgenomen en toert hij al sinds 2005 met een bus rond die op biodiesel loopt. Ook zorgt hij ervoor dat al zijn concerten CO2 neutraal zijn en eist hij van de organisatoren dat ze het afval van het publiek scheiden. Zelf organiseert Johnson sinds 2004 het Kokua Festival op Oahu waar hij met vrienden als Eddy Vedder, Ben Harper en Willie Nelson optreedt. De opbrengst komt volledig ten goede aan milieuvoorlichting op Hawaii. En sinds kort voldoet ook het gebouw van Johnson’s platenmaatschappij, Brushfire Records, aan zijn eigen groene eisen. “De elektriciteit van de studio is afkomstig van 32 grote zonnepanelen en het gebouw is geïsoleerd met materiaal dat van oude spijkerbroeken is gemaakt”, aldus Jack in een interview met Outside magazine. “Ik ben eigenlijk een hippie, alleen dan met kort haar. Ik denk dat dit komt omdat ik in de natuur ben opgegroeid. Mijn beste jeugdherinneringen zijn dat ik met mijn vader in een traditionele Hawaiiaanse kano naar afgelegen eilandjes voor de kust van Oahu peddelde. De ruimte in deze kano’s is zo beperkt dat we echt alleen maar de meest essentiële dingen konden meenemen. Er was geen ruimte voor overvloed of verspilling.” Toch dankt Jack Johnson zijn megasucces niet aan zijn groene levensstijl of vanwege het feit dat hij 1% van zijn opbrengsten aan milieudoelen (onepercentfortheplanet.org) geeft.