“Wat ben je eigenlijk met je leven aan het doen”. Deze innerlijke stem ‘dwong’ Sergio Bambaren om zijn topbaan bij een multinational op te zeggen, vervolgens in het vliegtuig richting Zuid-Europa te stappen en in een busje naar de perfecte golf te zoeken. Een ontmoeting met een dolfijn tijdens een surfsessie inspireerde hem tot het schrijven van de wereldwijde bestseller De droom van de dolfijn.

Het levensverhaal van de in Lima (Peru) geboren Sergio Bambaren Roggero (1960) is op zijn minst interessant te noemen. Na de middelbare school verliet hij zijn vaderland om in Amerika te gaan studeren. Met een ingenieurstitel (petrochemie) op zak keerde hij terug naar Peru om zich vervolgens definitief in Australië te vestigen. Tijdens deze omzwervingen was er echter altijd één constante in Sergio’s leven: zijn onvoorwaardelijke liefde voor het surfen en de oceaan.
“Ik ben geboren in een huis dat uitkeek over de oceaan. De eerste keer dat ik de oceaan zag, was ik op slag verliefd. Ik herinner me dat ik toen al de energie van de golven voelde. Op mijn zevende dook ik voor het eerst met mijn surfboard de oceaan in. Het klinkt misschien raar nu, maar ik wist meteen dat ik voor de rest van mijn leven zou blijven surfen. Of beter gezegd, een surfer zou blijven. Ik lag dan ook het liefst hele dagen in het water. Mijn ouders dachten hier anders over. Zij zagen toch liever dat ik ging studeren en me daarna op mijn carrière zou storten.”
Sergio deed wat ieder braaf jongetje in zo’n situatie doet: luisteren naar zijn ouders. Hij ging studeren en verwisselde in Australië zijn wetsuit voor een driedelig pak. Door succes en materiële zaken werd de surfer als een draaikolk het zakenleven ingetrokken. “Het lukte me om een fantastische baan te bemachtigen en de succesvolle zakenman te spelen. Ik had het allemaal: de Lexus, de Rolex, het mooie huis, noem het maar op. Toch voelde dit op een of andere manier niet goed. Diep in mijn hart wist ik dat dit niet het leven was dat ik wilde leiden. Het voelde alsof ik steeds verder van mezelf verwijderd raakte. Na verloop van tijd werd deze innerlijke stem zo luid, dat ik niet anders kon doen dan er gehoor aan te geven.” Zakelijk gezien had Bambare’s innerlijke stem beter nog even kunnen zwijgen. Hij stond namelijk op het punt om in Singapore de belangrijkste business deal uit zijn carrière te sluiten. Toch droeg hij de zaak over aan zijn collega’s en faxte nog diezelfde dag zijn ontslagbrief naar het hoofdkantoor. “Iedereen die ik kende, verklaarde me voor gek. Voor een buitenstaander is het misschien moeilijk te begrijpen, maar ik kon op dat moment echt niet anders. Het was alsof de oceaan me riep.”
De surfende zakenman gaf gehoor deze Sirenen-achtige lokroep en gooide zijn leven over een compleet andere boeg. Hij verkocht net zoveel van zijn spullen totdat hij genoeg geld had om er een jaar lang tussenuit te gaan. Gewapend met een camper, een surfboard en een laptop vertrok hij richting zijn eerste liefde: het zoute water. In Portugal, voor de kust van het plaatsje Guincho om precies te zijn, vond hij eindelijk de perfecte golf. Wekenlang had Sergio de golven van Guincho helemaal voor zichzelf. Totdat hij op een dag een andere surfer ontmoette: een dolfijn. Drie dagen lang surften ze samen en leek de wereld om hen heen stil te staan. De ontmoeting vormde de inspiratie voor zijn eerste boek waarin Daniël Dolfijn, de hoofdpersoon, besluit dat er meer in het leven moet zijn dan alleen maar vissen vangen. Daniël liet, net zoals Sergio, zijn dromen uitkomen door op zoek naar volmaakte golven te gaan.
“Het is volgens mij heel simpel. Je kunt alleen dromen laten uitkomen als je bereid bent om risico’s te nemen. Vraag jezelf af: wat is het ergste dat me kan overkomen als ik doe wat mijn hart me ingeeft? Je leeft maar een keer en dit leven is te kostbaar om door angst te laten regeren. Droom! Neem risico’s! Ik geloof dat we op een betere en vreedzamere wereld zouden leven als iedereen zou proberen om zijn dromen te laten uitkomen. Voor mij was de ontmoeting met de dolfijn het einde van mijn zoektocht. Karma heeft hier voor gezorgd. De dolfijn heeft me laten zien dat er meer in het leven bestaat dan materiële zaken. Diezelfde dag werd ik midden in de nacht wakker, pakte mijn laptop en begon te schrijven. Het was alsof ik eindelijk met mijn lot werd verzoend. In De droom van de dolfijn heb ik onder woorden gebracht wat ik van de dolfijn heb geleerd.”
Terug in Australië vond Sergio een geïnteresseerde uitgever. Deze wilde het boekje echter alleen uitgeven als hij het tot een kinderboek zou herschrijven. Bambaren voelde hier niets voor en bracht De droom in 1996 in eigen beheer uit. Hij verspreidde een paar 1000 exemplaren onder Australische boekhandels. De moed van de surfende Daniël Dolfijn raakt kennelijk een universele snaar bij mensen want inmiddels zijn er ruim vijf miljoen exemplaren verkocht en is het in meer dan dertig talen verkrijgbaar. “Ik probeer op mijn manier de wereld te verbeteren en hoop dat mensen door mijn boeken te lezen na gaan denken over hun eigen leven.” De Peruviaanse schrijver heeft inmiddels meerdere boeken (bestsellers) achter zijn naam staan, maar probeert nog steeds naar zijn innerlijke stem te luisteren. Hij surft en duikt meer als ooit tevoren en maakt zich sterk voor Mundo Azul, een ecologische organisatie die zich inzet voor al het leven onder water.
Meer Info
sergiobambaren.com
mundoazul.org
Met dolfijnen zwemmen?
Lijkt het je ook wat om tijdens je vakantie met dolfijnen te zwemmen? Experts van zowel de VN als de WSPA raden dit af. Want om toeristen met dolfijnen te laten zwemmen, worden ze vaak uit het wild gehaald. Een uitermate traumatische ervaring aangezien dolfijnen zeer sociale beesten zijn. Daarbij komt ook nog dat ze in een bassin worden ondergebracht waardoor ze nog maar een fractie kunnen zwemmen van wat ze in open zee gewend zijn (zo’n 65 km per dag). Ook worden er vraagtekens geplaatst bij het spotten van dolfijnen in het wild. Het gebruik
van boten kan deze dieren namelijk in hun
natuurlijke gedrag verstoren.
wspa-international.org
Categorieën
Auteurs
Archief
Blogroll