Sedat’s korte vakantie is voorbij. Het was te kort om alle familie en geliefden te zien. ’s Ochtends, als Soraya naar school gaat, ga ik op weg naar Wiesbaden. Ikram en Bilal brengen mij met de auto tot Keulen. Maar eerst Kyra ophalen; zij gaat de komende week meelopen.
De autorit naar Keulen verloopt erg rustig, Ikram rijdt erg leuk en voorzichtig. Voorin hebben de dames goede gesprekken over de problemen des werelds, terwijl de heren achterin druk zijn met respectievelijk slapen en mobieltjes.
In Keulen kopen we broodjes en treinkaartjes naar Wiesbaden. Eenmaal aangekomen in Wiesbaden krijgen we ons eerste regenbui. En voorlopig niet de laatste…We nemen een bus naar de Rijn, waarlangs Sedat zijn wandeling ook heeft afgebroken. Hoewel dit een stedelijke omgeving is lopen we door relatief veel groen naar Mainz-Kastel.
We vinden een ietwat stoffig hotelletje waar we afdingen van 88 tot 75 euro. De winst slaan we stuk bij de plaatselijk Chinees aan een monnikenmaaltijd (veel groenten en paddestoelen) en rijst met garnalen.
Categorieën
Auteurs
Archief
Blogroll