Dag 24. Hainburg naar Aschaffenburg (door Kyra)

We worden wakker van een concert van fluitende vogeltjes. Meestal is Kyra 1 a 1,5 uur eerder wakker dan Sedat en wordt soms wat onrustig van het gevoel dat we (te) laat beginnen; maar in praktijk lost zich dat gedurende de dag altijd wel weer op. Het kost natuurlijk ook tijd om de ritmes op elkaar af te stemmen.



We delen de laatste beschuit en een restje kaas als ontbijt. Ach, in de buitenlucht smaakt alles beter. Al snel zijn de meeste spullen ingepakt en blijkt de schade van de natte nacht beperkt. We lopen onverwacht tegen het bedevaartsoord Maria Frauenheide aan. Een openluchtkapel waar in de zomer elke 13e van de maand tot wel 1.200 mensen naar een dienst komen. We treffen bij toeval de beheerder van dit oord die (voor de camera) veel wetenswaardigheden over deze plek vertelt. Hij zei zelfs dat we in noodgeval wel in het kappelletje hadden mogen slapen. Tja, hadden we dat eerder geweten…

De volgende stop is het fraaie, middeleeuwse stadje Seligenstad waar we eerst lang op een zonnig terras koffie en thee drinken en aansluitend bij de natuurwinkel brood, yoghurt, kaas en fruit kopen en ons op een stoepje installeren voor een uitgebreid ontbijt. Dat we op deze manier voor sommige mensen een toeristische attractie blijken te zijn nemen we op de koop toe. Vlakbij het centrum bezoeken we eerst de basiliek en aansluitend de prachtige en openbaar toegankelijke kloostertuinen, waar we nog getuige zijn van een bruiloft. Sedat koopt ook nog een nieuw petje omdat hij zijn oude ergens bij het vliegveld is kwijtgeraakt.

We lopen langs de rivier langs wijnvelden en door hoge brandnetelvelden, iets waar Kyra’s blote benen weer niet heel blij mee zijn. Norbert, een oude Santiagovriend van Sedat, komt ons tegemoet en gezamenlijk gaan we naar zijn huis. Hier kunnen we heerlijk douchen, de natte slaapzakken uithangen en de mannen hebben veel herinneringen op te halen. Samen met Norbert zijn vrouw Monica en hond Lily maken we een fraaie wandeling door naastgelegen landschapspark met fraai slot. Heerlijk even lopen zonder rugzak! We eten ijsjes en bij thuiskomt krijgen we enorme borden pasta (lang leve de koolhydraten) met saus en salade. Op zolder is een doorzakbed en plek voor een matje. Zoals elke nacht na een lange wandeldag slapen we prima. Ik dankzij mijn oordopjes want diegenen die Sedat kennen weten vast dat hij vreselijk kan snurken…