Sedat is vandaag jarig en krijgt chocola, een kaart, een roos en een indianenaandenken. Verder door de dag heen veel telefoontjes van dochters, zijn moeder en zijn zus, Anna en Annemiek en Marjan. Al met al gezellig dus. Na een ontbijt met verse broodjes vertrekken we naar het centrum van Asschaffenburg waar Norbert ons de Stiftungskerk laat zien en ook een modernere, maar minstens even fraaie en verstilde, evangelische kerk. Langs het indrukwekkende slot zakken we weer af naar de rivier. Aan de overkant ontmoeten we Monica met Lily die nog een half uurtje met ons meelopen. Het begint nu echt warm te worden.
Na een bron scheiden onze wegen en gaan we weer met zijn tweetjes verder. Onderweg eten we heel veel ijs met slagroom en saus; het lijkt wel vakantie! Bij Klein Wallstad besluiten we om de rivier de rivier te laten en op de Tom-Tom verder te gaan om op die manier een stuk af te snijden. Dit betekent meteen wel fors klimmen en zweten. Maar… het moet gezegd, het uitzicht toen we eenmaal boven waren was schitterend. Precies zoals ik me deze lenteweek in Duitsland had voorgesteld: overal velden vol wilde bloemen, dalen met dorpjes en romantische kerkjes en de wind in de bomen.
Na nog een keer dalen en weer klimmen vinden we een kampeerplekje onder reusachtige beuken met uitzicht over de vallei. We eten voor de tent wat broodjes en gaan tegen donker slapen. Omdat het deze keer een heldere nacht is koelt het behoorlijk af. Als ik rond vijf uur even buiten ga plassen zie ik een schitterende heldere maan.
Categorieën
Auteurs
Archief
Blogroll