Dag 26. Hobbach naar Wertheim (door Kyra)

Alle toch wat klamme kampeerspullen ingepakt en in Hobbach aan de koffie. Ik vraag een kannetje koffie en een kannetje thee maar in Duitsland krijg je dan meteen een hele thermosfles vol! Vervolgens lopen we aardig te dwalen door enorme bosgebieden (natuurgebied Bayerische Spessart). Ja, dit is inderdaad al Beieren en Kyra verheugt zich op de mannen in strakke lederhosen en Sedat op rondborstige dames in kanten bloesjes. Helaas komen we wat bedrogen uit.



We beginnen behoorlijk te verdwalen en lopen voor ons gevoel in rondjes om het hoogste punt uit de omgeving (515 m hoog). Een beetje frustrerend is het wel. We troosten ons met de gedachte dat deze boswandeling drie dagen korter is dan de hele looping van de rivier te volgen. Norbert belt dat hij ons wederom tegemoet komt maar hij zat in Miltenburg op ons te wachten, een stadje dat we dus helemaal niet aandoen. Uiteindelijk ontmoeten we elkaar onderweg en slenteren gezamenlijk door het wederom prachtige stadje Wertheim, een strategisch fort bewaakt het punt waar Main en Tauber samenkomen. Deze laatste rivier zullen we vanaf nu gaan volgen.

We zitten op een terrasje, maar helaas moet Norbert alweer snel weg. Wij slaan een tas vol eten in en lopen verder langs de rivier. Aan de oever vinden we een geweldig kampeerplekje die mij nog het meest aan de Amazone doen denken. Stromende rivier en watervalletje komen naast onze tent bij elkaar, er zijn overhangende bomen en plantje en zittend op stenen wassen we onze voeten in het friskoude water. Wel veel muggen.

We doen ons tegoed aan veel eten, schrijven nog wat en dan is het alweer donker; voor natuurmensen tijd om te slapen…