Dag 30. Rothenburg naar Ansbach

24 mei 2009.
Ik loop van het camping naar het oude stadscentrum. Dankzij mijn geweldige kaartleeskunst loop ik faliekant verkeerd. Na vele omleidingen kom ik toch in de oude stad. Ik ga eerst lekker ontbijten. Het doet een mens goed om lekker te kunnen eten en een kop koffie te drinken.

Daarna loop ik richting de St. Jacobskerk in de stadscentrum. Het is een Protestanse kerk een geen Katholieke kerk. Er is zondags dienst en ik ga zitten. Het duurt wel erg lang. Ik blijf wel tot het einde van de dienst, met mooie orgelmuziek. Na de dienst heb ik een korte gesprek met een van de kerkpersoneel. Ik ga naar boven om de mirakel van het bloed van Jezus te zien.

Overal zijn Japanse toeristen en ik zie geen bloed. Ik krijg een stempeltje in mijn boek en ga naar buiten. Mohammed El Fers belt, hij vraagt of ik de kristal met bloed heb gezien. Ik zeg nee. Hij zegt dat ik de belangrijkste onderdeel niet heb gezien. Ik krijg opdracht om weer naar binnen te gaan. Mijn reisleider op afstand is wel erg streng.

Ik ga langs bij een fruitkraam, het zijn Turkse mensen. Ik loop weer richting Ansbach. Na 200 meter zie ik een Döner zaak. Ik stop natuurlijk weer. Zoals Anna het zegt het is de Döner connection onderweg naar Istanbul. Ik loop van de ene Döner zaak naar de andere. Ik ontmoet leuke mensen, maak een praatje en loop weer verder. Maar nu heb ik honger, ik eet een groot broodje met döner en sla. Ik loop nog even in de oude stad, een vrouw zegt Buen Camino. Zij heeft ook in 2007 de Camino gelopen. Daarna pakt een oudere Duitse vrouw mijn arm en zegt wat ben jij bruin. Zij laat haar bleke arm naast mijn rode arm leggen. Zij lacht en ik lach mee. Komisch is het wel. Vreemde in een stad en je wordt meteen bij de arm genomen door een oudere vrouw.

Bij de stadspoorten ga ik even slapen en wanneer ik wakker word, spreekt een vrouw mij aan in het Frans, of ik naar Santiago loop. Zij heeft in etappes naar Santiago gelopen, ik krijg weer de goede wensen in de vorm van Buen Camino.

Het is erg warm en ik heb dan ook weinig zin om te lopen. Toch moet ik verder. Ik ga nu verder weg van de rivier de Tauber. Ansbach is ver weg. Ik krijg nu een ander gevoel omdat het niet meer zo vlak is maar erg heuvelachtig tot soms erg steil. Om 8 uur ’s avonds kom ik in Ansbach aan.