Floortje Dessing - Obscure souvenirs

Een goede vriend van mij, Ernie, noemt mij al jaren een golden retriever. Hij maakt graag de vergelijking met zijn hond omdat het dier, telkens als hij hem uitlaat, altijd alles mee naar huis sleept wat hij maar tegenkomt. Schoenen, takken, kapotte uitlaten, lege melkpakken, dode eenden; je kan het zo gek niet bedenken of het dier komt er mee thuis. Al zijn het bij mij dan ietwat andere zaken, toch heb ook ik al jaren de eigenschap om met de grootst mogelijke rotzooi thuis te komen van een reis.

Op een of andere manier is een trip voor mij namelijk niet geslaagd als ik niet een of ander obscuur souvenir heb mee genomen. Je zou denken dat je eigenlijk genoeg moet hebben aan de herinneringen in je hoofd, maar op een of andere manier vind ik het, net als bijna iedereen, altijd fijn om ook een tastbaar bewijs van m’n avontuur mee te nemen.
Het begon allemaal met een van mijn eerste trips naar de VS. Twee maanden had ik er gewerkt als begeleider van een zomerkamp voor verwende rijke kinderen, waarna ik nog een maand door het immense land heb gezworven. Op de laatste dag van mijn verblijf in het zomerkamp, waar ik zeilles gaf, kreeg ik van de kinderen van mijn groep een miniatuur houten zeilboot, die ze speciaal voor mij in het dorp gekocht hadden. Heel aandoenlijk en dus sleepte ik het ding een maand lang in mijn rugzak door heel Amerika heen. Jarenlang heeft het in mijn huis gestaan, als herinnering aan die mooie trip.

Toen ik eenmaal full time de wereld over ging, was het hek van de dam; altijd moest ik een aandenken meenemen. En aangezien we op zo ontelbaar veel plekken zijn geweest, kwam ik er al snel achter dat ieder land ook wel zijn eigen specialiteit heeft.
Zo vind je in Burkina Fasso, West-Afrika, bijvoorbeeld prachtig houtsnijwerk (vooral de houten stoelen uit één stuk zijn een aanrader). Ga je naar Peru en Bolivia dan kun je niet thuis komen zonder wollen spullen zoals truien en poncho’s. Landen als Thailand, Laos en Cambodja daarentegen zijn weer geweldig voor mooie buddha beelden, (nageschilderde) kunstwerken en mooie stoffen terwijl je voor prachtig zilver weer heel goed zit in India. Marokko en landen in het Midden-Oosten zoals Libanon en Jordanië zijn ideaal voor spullen voor in je huis: lampen, stoffen, waterpijpen, meubels; alles in oosterse stijl en vaak heel betaalbaar.

In veel landen vind je ook zaken die je niet direct een souvenir kunt noemen maar die wel verdomd handig zijn en meestal een stuk goedkoper dan bij ons. Zo verlaat ik de VS bijvoorbeeld nooit zonder medicijnen! Spullen als slaapmiddelen (ideaal bij een lange vlucht), zeer zware antigriep middelen zoals Nyquill en anti-allergiemiddelen zijn er vrij verkrijgbaar zonder recept en dat scheelt me weer een tochtje naar de dokter.
Zuid Afrika en Argentinië zijn prima voor kleding: kost er een stuk minder en ze hebben er goede merken. Ook vind je hier lekker veel surfkleding (in Nederland vaak alleen in de zomer verkrijgbaar), net als in Australië trouwens. Ook handig: als je beide landen in het voorjaar bezoekt (hun najaar) ben je precies op tijd voor de uitverkoop van alle zomerspullen, die bij ons dan pas gaat beginnen.

Allemaal redelijk hanteerbare zaken zou je zo zeggen en toch speel ik het altijd klaar om daarnaast met spullen thuis te komen die echt nergens op slaan en ook totaal niet handig zijn. Zo speelde ik het ooit klaar om in een tweedehands antiekzaakje in Buenos Aires op slag verliefd te worden op een antieke koelkast (?!). Pas nadat ik hem gekocht had, realiseerde ik me dat hij ook nog mee naar huis moest en mijn vlucht al over een uur of vier zou vertrekken. Uiteindelijk heb ik hem ingepakt in een stel vuilniszakken en maar plompverloren op de band gezet. Wonder boven wonder kwam hij veertien uur later ongeschonden aan in Amsterdam. Maar ook andere onmogelijke zaken moesten kostte wat het kost mee naar huis: een houten deur uit Fiji, een verroeste lichtreclame uit Mauritius, tien struisvogeleieren uit Zuid Afrika, een bruidskostuum uit Laos, een antiek glasservies uit Qatar, twee klapstoeltjes uit Korea en zo kan ik nog wel even doorgaan. Je wilt niet weten hoe vaak ik mezelf heb vervloekt als ik weer eens met een of ander pakket liep te slepen, maar eenmaal thuis was het leed weer snel geleden. Mijn hele huis staat ondertussen vol met de meest uiteenlopende spullen, al is het een wel wat handiger dan het ander. Maar het blijft voor mij een sport die ik waarschijnlijk wel nooit zal afleren en die onlosmakelijk verbonden is met mijn reizen.

Nog even en het nieuwe seizoen voor RTL travel begint weer. Ik ga alvast maar weer wat ruimte maken in mijn huiskamer…

Wait for it...