Floortje Dessing - Mijn 'Bruto Nationaal geluk'

van Amsterdam naar Bhutan met openbaar vervoer

Er zijn nog steeds mensen die denken dat ik voor mijn werk alleen maar op tropische stranden bivakkeer en de hele dag drankjes drink op een zonnebedje. Eén ding is zeker: na dit seizoen zal dat beeld volledig verdwenen zijn, als ze tenminste mijn nieuwe programma '3 op reis' gaan kijken.

Het leek me namelijk wel een bijzonder plan om dit jaar maar één reis te maken, maar dan wel naar een van de meest bijzondere landen op aarde: Bhutan! Dit land, dat in de Himalaya ingeklemd ligt tussen India en China (Tibet), is het enige boeddhistische koninkrijk op aarde. Het wordt nog maar mondjesmaat bezocht door buitenlanders. De lokale naam van het land is trouwens ‘Druk Yul’, wat het ‘land van de draak’ betekent. Maar het meest bijzondere is toch wel dat ze hier een ‘Bruto Nationaal Geluk’ kennen. Het ‘Bruto Nationaal Geluk’ is bedacht door Koning Jigme Singye Wangchuk en verwoordt een systeem van denken, waarbij de welvaart in een samenleving niet slechts beschreven wordt in economische termen (Bruto Nationaal Product, zoals wij dat kennen) maar ook in termen van geluk en geestelijke en sociale ontwikkeling (bron: wikipedia). Voor mij genoeg redenen om er al mijn hele leven naar toe te willen.

Normaal zou je er in een uur of 20 naartoe vliegen, maar aangezien ik sinds kort voor de groene omroep Llink werk, leek het mij wel eens bijzonder om dat zoveel mogelijk per openbaar vervoer te doen. En dus vertrek ik met de onvervalste NS trein vanaf Amsterdam Centraal Station eerst via Berlijn naar de Oekraïne, om vervolgens per vrachtschip de Zwarte Zee over de steken. De reis gaat verder via Georgië en Azerbeidzjan, naar de Kaspische Zee die ik per ferry oversteek. Vervolgens reis ik via Turkmenistan en Iran door naar het Midden Oosten, waar ik met een minibus door Oman en Jemen ga reizen. Nadat we de Indische Oceaan zijn overgestoken, gaat de reis per trein verder door India, en belanden we vervolgens in Nepal. Dan passeren we nog een klein stukje India, waarna we uiteindelijk, drie maanden later, de grens met Bhutan oversteken. Tegen de tijd dat jullie dit lezen, ben ik al volop onderweg.

Dit wordt veruit mijn langste reis ooit en waarschijnlijk ook meteen de zwaarste. Alleen al het feit dat we bijna alles met het openbaar vervoer doen, met minimale middelen. We reizen bijvoorbeeld zonder geluidsman en per persoon kunnen we niet veel meer dan 15 kilo mee nemen. En dan hebben we natuurlijk ook nog eens te maken met een aantal 'zware' landen, zoals wij ze op de redactie noemen. Landen waar veel dingen niet zo vanzelfsprekend zijn als de 'gewonere' vakantielanden. Want de kans dat je telefoon het doet in Turkmenistan, of je wireless verbinding in Iran, is beduidend minder dan in het gemiddelde land. Verder is het ook voorbij met de mooie hotels, de relaxte treinen, tropische stranden, perfecte caipirinha’s, vriendelijke douaniers, stipte dienstregelingen, voedzame bruine boterhammen met oude kaas en zo kan ik nog wel even doorgaan. Nee, je hoort me absoluut niet klagen, want ik kijk er gigantisch naar uit. Maar aan de andere kant kijk ik stiekem ook een beetje op tegen zoveel ontberingen. Maar als ik straks de grens van Bhutan passeer en met eigen ogen dit koninkrijkje kan aanschouwen, weet ik weer waar we het allemaal voor doen. En dan zal mijn eigen Bruto Nationaal Geluk ongetwijfeld tot grote hoogtes stijgen.

ps: ik ben overigens niet de enige die Bhutan wel eens met eigen ogen wil gaan zien. Ons eigen prinselijk paar, Willem Alexander en Maxima, gaan er in oktober heen voor een officieel staatsbezoek. Vermoed alleen wel dat zij die 'overlandroute' even overslaan....

3 op Reis, van omroep Llink, samen met de KRO, is vanaf 27 november 2007 op Nederland 3 te zien. Vind het leuk als je gaat kijken.

Wait for it...