Hutten trektocht

Ard bij hut

Afgelopen zomer trok de Salt-redactie voor twee dagen naar de Zwitserse Alpen, naar het Engadin National Park in het kanton Graubünden voor een tweedaagse hut hike. Toen wij ‘erg goed’ als antwoord gaven op de vraag ‘hoe is het met jullie conditie gesteld?’, werden we gewezen op de tocht die begon in Sur En en via Piz Lischana naar de Chamanna (berghut) Lischana voerde. Met de waarschuwing “het is een pittige tocht, dus vertrek op tijd”, verlieten wij het VVV-kantoor.

De volgende dag kostte het ons negen uur, een volle camerabatterij en heel veel calorieën om de berghut te bereiken. Maar wàt voelden we ons winnaars!

Natas in de mist

“Zie jij nog een pad? Volgens mij zijn we nu echt verdwaald…Ard…waar ben je?” Of het nu door mijn eigen luide ademhaling komt of door de dichte mist waarin ik me bevind, de stem van mijn mede-hiker, Natasha Bloemhard (hoofdredacteur Salt), klinkt steeds verder weg. Ik bevind me in een witte wereld van mist en sneeuw en zie alleen de vage contouren van enorme rotsblokken om me heen. Ik kijk op mijn horloge, het is inmiddels al drie uur in de middag en de hoogtemeter geeft aan dat ik me op 3000 meter bevind. Geen wonder dus dat mijn hart als een bezetene in mijn keel klopt. Geconcentreerd probeer ik de volgende rood-witte markering van de ‘Piz Lischana Bergwanderung’ te ontdekken. Het is de eerste keer sinds het begin van onze hike, we zijn die ochtend om 9.00 uur vertrokken, dat we de markering niet kunnen vinden. De laatste die we tegenkwamen is alweer een minuut of twintig geleden. Het enige dat ik op dit moment wel zeker weet is dat het ‘pad’ nog steeds omhoog loopt en dat de zware rugzak om mijn schouders met elke stap zwaarder lijkt te worden.

Ard hikenOnwillekeurig gaan mijn gedachten terug naar die ochtend. Naar het moment dat we de auto op een parkeerplaats in Sur En, een dorpje op 1121 meter, in de buurt van de bekende wintersportplaats Scuol, parkeerden en twijfelden of we niet teveel ‘warme’ kleren meenamen. In de bergen weet je echter maar nooit en ook omdat ons einddoel op een hoogte van 2500 meter lag, besloten we deze extra ballast toch maar gewoon mee omhoog te nemen. Het eerste stuk van de bergwandeling liep vanaf de rivier de Inn over een breed pad omhoog en was goed te doen. Onderweg werden we nog ingehaald door een paar zwaar hijgende mountainbikers die bezig waren om van Zuid-Duitsland dwars door de Alpen naar Noord-Italië te fietsen.

Kopje koffie bij Uina DadaintNa een paar uur bereikten we de boerderij Uina Dadaint op een hoogte van 1781 meter. Onder het genot van een bak koffie met bijbehorende zelfgemaakte kwarktaart genoten we van samen met de luid bellende koeien van het panorama-uitzicht over de Alpen. Na de koffiepauze ging het pad snel omhoog. Het was ook het moment dat we ons vooroordeel over het gebruik van wandelstokken (“wandelstokken zijn voor mietjes en oude mensen”) voorgoed het ravijn ingooiden. Vooral op steile en smalle stukken, zowel tijdens het klimmen als het afdalen, bleken de stokken van onschatbare waarde te zijn.

UinaschluchtNa een uur omhoog lopen bereikten we de beroemde Uinaschlucht. Deze ‘Schlucht’ is een, in een loodrechte rotswand gehouwen, pad van zo’n 600 meter lang en vormde voor ons een van de hoogtepunten van de route. Terwijl we als een soort mijnwerkers door de natuurlijke gang liepen, werden we overrompeld door de peilloze diepte onder ons, en genoten we van een onbeschrijflijk mooi uitzicht op het dal. De klim voert ons naar een Alpenweide op 2155 meter hoogte, nog maar een paar uurtjes van ons einddoel verwijderd, dachten we.”

Plotseling lijkt het alsof een reuzenhand een deel van de witte deken om ons heen optilt. Ik zie Natasha iets verderop. Ze tuurt aandachtig om zich heen. “Verder gaan is volgens mij niet zo handig,” hoor ik haar zeggen. “Hoezo?” denk ik bij mezelf. Na een paar seconden ben ik bij haar en begrijp ik waarom het inderdaad niet verstandig is om verder te lopen. We bevinden ons op een besneeuwde bergkam van hooguit twee meter breed. Onmogelijk dat hier een berghut staat, we zijn verkeerd gelopen. “Misschien doet mijn telefoon het hier wel en kunnen we de beheerder van de berghut om aanwijzingen vragen.” Ik zeg dat het me stug lijkt dat een gsm op deze hoogte bereik heeft. Maar een paar seconden later horen we luid en duidelijk de stem van de vrolijke beheerder. Zittend op een Alpentop op drie kilometer hoogte weet hij ons met zekerheid te vertellen dat we veel te ver omhoog zijn gelopen en dat we ons waarschijnlijk in de buurt van de top van de 3105 meter hoge Piz Lischana bevinden. We moeten terug naar beneden en rechts aanhouden. En inderdaad, half verscholen achter een rotsblok vinden we de markering die ons verder naar de hut leidt. Vanaf hier is het gelukkig alleen nog maar naar beneden lopen. Ruim een uur later komen we in de warme hut aan. We zijn de laatste hikers van die dag. Ik kijk op mijn horloge, het is 17.30 uur, we zijn 8,5 uur onderweg geweest. Na een heerlijke nachtrust vertrekken we de volgende dag voor onze korte hike (4 uur) naar beneden. Terwijl ik in een T-shirt door velden vol paardebloemen afdaal, zetten de eerste zonnestralen de besneeuwde Alpentop van de Piz Lischana in vuur en vlam.” – Ard

Natas bij rivier“Het is de eerste keer dat ik een hut hike doe. Eén keer eerder ben ik vier dagen met de mountainbike door de bergen getrokken waarbij ik van hut naar hut reed. Ik hou van dat zwerven, het verlaten gevoel dat je hebt als je ergens bent waar je zo ver kunt kijken als de horizon reikt en je amper een mens tegenkomt. Geweldig vind ik dat. De route die wij liepen, schijnt de koningsetappe van het gebied te zijn, niet alleen vanwege de lengte en de zwaarte maar ook door de indrukwekkende ‘Uinaschlucht’ die je op je pad tegenkomt. Op dit traject, zou later blijken, komen we ook de meeste mensen tegen. Later zijn stilte en ruimte onze enige ‘vrienden’. Conditioneel gezien ben ik op dit moment niet op mijn best, maar ik merk dat de sensatie die ik voel over het lopen van deze tweedaagse tocht, zowel mijn lijf als mijn geest een enorme energieboost geeft. Ondanks de pittigheid van de tocht en de mist die ons op de top volledig insluit, voel ik me de hele tocht intens blij. Man, denk ik bij mezelf, wat een godsgeschenk is dit, je moet er toch niet aan denken dat dit allemaal niet meer bestaat! Mooi is het ook hoe relativerend zo’n ‘tochtje’ altijd weer werkt. Alles waar je je in je ‘normale’ leven zo vreselijk drukt over maakt, verdwijnt hier gewoon. Pas in de berghut blijkt hoe moe ik ben. En terwijl de geur van de houtkachel en van een versgezette cappuccino mijn zintuigen streelt, kijken we terug naar de bijna 200 foto’s die we die dag gemaakt hebben.” – Natasha

Hut Hike: Sur En - Chamanna Lischana – Scuol
Voor wie: Voor iedereen met een goede conditie, vooral als je de looprichting kiest die wij gedaan hebben. De waard van de hut adviseert mensen eigenlijk om het andersom te doen. Vanuit Scuol loop je in ongeveer vier uur naar boven naar de hut. De volgende dag is het vrijwel alleen maar afdalen naar Sur En.
Beste periode: Eind mei – oktober (afhankelijk van de sneeuw).
Bereikbaarheid: Scuol ligt op 920 kilometer van Utrecht.
Info: sac-cas.ch (berghutten Zwitserland), klik op ‘Hütte suchen’, en zoek vervolgens op Lischana.
Aantal slaapplaatsen: 48

Tips voor beginners
- Zorg dat je conditie redelijk goed is. Ook al kies je voor een korte, eenvoudige hike, je zult merken dat op hoogte lopen meer energie kost dan een dagje Kalverstraat.
- Kies de juiste kleren. Draag een lagensysteem van technische, ademende kleding. Dit houdt je onder alle omstandigheden droog en warm. Bovendien kun je gemakkelijk een laag aan- of uittrekken. Zorg altijd voor een wind- of regenjasje en ook een muts en handschoenen zijn vaak handig om bij je te hebben.
- Kies de juiste schoenen. Laat je hierover goed informeren bij een speciaalzaak, want er is nogal wat verschil.
- Kies de juiste rugzak. Stem je rugzak (en dan met name de inhoud) af op de lengte van je tocht.
- Voldoende eten en drinken (!) zijn van levensbelang als je de bergen in gaat. Het kan soms lang duren eer je een bergrestaurantje tegenkomt, als je er al een tegenkomt. Check dit van tevoren als je je route kiest.
- Neem altijd een mobiele telefoon mee en breng mensen op de hoogte van je tocht, vooral als je van plan bent om een paar dagen door de bergen te trekken.
- Check van tevoren altijd het lokale weerbericht. Niets is zo veranderlijk en verraderlijk als het weer in de bergen.

Hut hikes voor beginners

Jungfraujoch–Mönchsjochhütte - Zwitserland
De Mönchsjochhütte is met een hoogte van 3650 meter de hoogste berghut van Europa. Tijdens het wandelen word je vanaf de Jungfraujoch omringd door indrukwekkende besneeuwde bergtoppen. Ook geschikt voor kinderen.
Duur 1 uur
Lengte 3 kilometer
Info moenchsjoch.ch/bergtouren.htm

Sudelfeld - Großer Traithen – Zuid-Duitsland

Tijdens deze wandeling beleef je in relatief korte tijd al het moois dat de Bayerischen Voralpen je te bieden hebben. Het hoogtepunt van deze hike is het schitterende uitzicht dat je vanaf 1800 meter hebt, onder andere op de Zugspitze.
Duur 4 uur.
Info tourentipp.de (Tourenarchiv)

Haute Route, Chamonix – Zermatt (Franse Alpen)
De 180 kilometer lange hike van het Franse Chamonix naar Zermatt laat je de mooiste Alpen vergezichten zien.
Duur De hele tocht duurt twee weken maar leent zich ook perfect om er alleen de eerste drie dagen van te lopen. Per dag loop je tussen de 5 à 7 uur en geniet je van het verbluffende uitzicht op Europa’s bekendste berg, de Mont Blanc. De eerste dag loop je naar de hut Lac Blanc (2352 meter) en de tweede nacht verblijf je in Refuge du Peuty op 1326 meter. Aan het eind van de derde dag neem je de bus weer terug naar je startplaats.
Info ohm-chamonix.com (huts information)

Gavarnie – Ordesa (Pyreneeën)
Deze tocht laat je kennismaken met het meest spectaculaire deel van de de Pyreneeën. Hoogtepunt in dit maanlandschap is de Cirque de Gavarnie, een imposant keteldal.
Duur De tocht laat zich goed in vier dagen doen, waarbij je tussen de 3 en 7,5 uur per dag loopt. De eerste nacht breng je door in de hut van Camping Valle de Bujaruelo (1338 meter). Het Refugio de Goritz (2160) is de tweede avond je slaapplaats. Refuge des Sarradets (2587 meter) is tenslotte de laatste hut waarin je bivakkeert.
Info campingvalledebujaruelo.com, fam.es, clubalpin.com

Informatie
sac-cas.ch (berghutten Zwitserland)
alpenverein.de (berghutten Duitsland)
alpenverein.at (berghutten Oostenrijk)
ffcam.fr (berghutten Frankrijk)
cai.it (berghutten Italië)
nkbv.nl (Koninklijke Nederlandse Klim- en Bergsport Vereniging)
Berggeit.nl

Wait for it...