Good Vibrations: geschiedenis van de surfsound

Onlangs overleed The King of Surf Guitar Dick Dale. De 81-jarige Amerikaan was het boegbeeld van de surfrock en een van de invloedrijkste gitaristen uit het begin van de jaren ’60. Maar zijn grootste faam had hij te danken aan de film 'Pulp Fiction' (1994); Quentin Tarantino gebruikte de in gitaargalmen gedrenkte sound van Dale's hit 'Misirlou' uit 1962 als introductie van de film. Als eerbetoon aan de oude rocker hebben we een artikel over het ontstaan van de galmende surfsound uit de Salt archieven opgedoken. Lees hier het verhaal ('Good Vibrations') dat redacteur Ard Krikke schreef.


Surfmuziek stond voor mij altijd gelijk aan de zoetsappige harmonieën van The Beach Boys. Zorgeloze liedjes over zon, zee en strand; ik kreeg er als (wind)surfer geen genoeg van. Totdat ik de keiharde cultfilm Pulp Fiction (1994) van het witte doek zag knallen. Onder de Bonny en Clyde-achtige openingsscène – Pumpkin: ‘Everybody be cool this is a robbery!’ Honey Bunny: Any of you fucking pricks move, and I'll execute every motherfucking last one of ya!’ – had regisseur Quentin Tarantino het instrumentale Misirlou van de vergeten ‘The King of the Surfguitar’ Dick Dale gezet. Ik was meteen verkocht. Galmend gitaargeweld. Rollend drumgeroffel. Een langgerekte oerkreet: ‘Ahaaaaaaahh’. Het was alsof ik werd weggespoeld door een aanstormende golf van geluid...

Lees HIER de rest van het artikel (pdf-download van 2 mb).

Wait for it...