Auteur: Floortje Dessing

Floortje Dessing - Salt#3-2008

LLiNK wil niet louter amuseren, maar vooral inspireren en daarom moet de zender blijven bestaan. ‘Goh, het gaat slecht hè, met LLiNK?’ Ik weet niet hoe vaak ik die zin de afgelopen weken heb gehoord van vrienden, familie maar ook van totaal onbekenden in de kroeg. Niet zo verwonderlijk, als je je bedenkt dat LLiNK pas half mei voor het eerst begonnen is met een ledenwerfcampagne die ervoor moet zorgen dat we voor het einde van het jaar 150.000 leden hebben. Want als dat niet lukt, is het gedaan met de Groenste Omroep van Nederland en dus ook met alle programma’s waarvan wij vinden dat die bijdragen aan een betere wereld, voor mij de belangrijkste reden om iets meer dan een jaar geleden over te stappen van de grootste commerciële omroep (RTL) naar de kleinste publieke omroep met de grootste idealen (LLiNK).

Floortje Dessing - Salt#2-2008

Ik las op internet dat de mens de enige diersoort is dat voor zijn plezier rondreist 48 uur geleden was het weer eens zo ver: ik zat weer eens in een vliegtuig. Dit keer was de bestemming Amsterdam, huis dus, komende vanaf Ibiza. Ik keek uit over het heuvelachtige Franse landschap, mijn i-pod was leeg, mijn boek uit en dus dwaalden mijn gedachten af. Ik zat me te bedenken de hoeveelste keer dit was dat ik een reis maakte. Rond mijn zeventiende ben ik daar actief mee begonnen en hoewel ik nog geen cent te makken had, reisde ik al vrolijk een slag in de rondte.

Floortje Dessing - Salt#1-2008

Ik vraag me regelmatig af hoe mijn leven zou zijn verlopen als ik ergens buiten Europa geboren zou zijn, bijvoorbeeld in Afrika of het Midden Oosten. Ik heb een enorme vrijheidsdrang, gecombineerd met een redelijk eigenwijs karakter (ook wel ‘koppig’ genoemd). Doordat mijn wieg ooit in Nederland heeft gestaan, heb ik me met deze eigenschappen kunnen ontwikkelen tot wie ik nu ben: een (kleine) ondernemer, maar ook wereldreiziger, die niet getrouwd is en redelijk ongebonden, afgezien van een hypotheek en nog wat van die praktische zaken. Ik heb in principe de mogelijkheid om te doen en te laten waar ik zin in heb, zonder daarbij gehinderd of veroordeeld te worden.

Floortje Dessing - Zwemmen zonder bandjes

November 1992. De zenuwen gieren door mijn lijf als ik de op vrijdagavond voor de allereerste keer de studio van Veronica binnen loop. Rob Stenders, de DJ die ik al jaren stiekem adoreer, zit op zijn stoel, draait zich om en stelt zich aan me voor. Na een uitleg van nog geen vijf minuten van de dienstdoende producer word ik achter een computer gezet en mag ik mijn eerste BUMA-lijsten gaan invoeren. Ik kan nog steeds niet geloven dat ik hier een baantje heb gekregen, elke donderdag, vrijdag en zaterdag. En al heeft het niet veel meer om het lijf dan het invoeren van platen, het beantwoorden van de telefoon en het eindeloos aanvullen van lege koppen koffie, ik ben binnen!

Floortje Dessing - Soms is het even genoeg

De lichtjes van Ibiza stad flikkeren als kleine sterretjes onder me. Ik zit op een klein houten klapstoeltje voor het huisje van Margot; een vriendinnetje van me die al meer dan twee jaar op Ibiza woont. Haar huisje moet wel een van de meest bijzondere van Ibiza zijn: ontworpen door een kunstenaar en half onder een zwembad gebouwd, ingemetseld in de rotsen. Het mooiste is nog wel de slaapkamer want die heeft de vorm van een iglo die je via een klein gangetje bereikt.

Floortje Dessing - I have a dream...

Het is zaterdagnacht 2.30 lokale tijd. Ik probeer door het bevroren raampje naar buiten te kijken, maar het is pikkedonker. Op de ‘flighttracker’ zie ik dat we ergens boven Vladivostok vliegen; nog uren te gaan dus voor we weer in de buurt van Europa zijn. Ik druk op het belletje en bestel een rode wijn bij de stewardess. Ik weet dat ik niet zou moeten drinken, maar het is voor mij de enige manier om in een vliegtuig te slapen. Bladerend door de catalogus met het filmoverzicht valt mijn oog direct op een titel waar ik al heel lang naar uitkijk: ‘An Inconvenient Truth’, de documentaire van Al Gore.

Wait for it...