Categorie: Reizen

Floortje Dessing - Salt#2-2008

Ik las op internet dat de mens de enige diersoort is dat voor zijn plezier rondreist 48 uur geleden was het weer eens zo ver: ik zat weer eens in een vliegtuig. Dit keer was de bestemming Amsterdam, huis dus, komende vanaf Ibiza. Ik keek uit over het heuvelachtige Franse landschap, mijn i-pod was leeg, mijn boek uit en dus dwaalden mijn gedachten af. Ik zat me te bedenken de hoeveelste keer dit was dat ik een reis maakte. Rond mijn zeventiende ben ik daar actief mee begonnen en hoewel ik nog geen cent te makken had, reisde ik al vrolijk een slag in de rondte.

Floortje Dessing - Salt#1-2008

Ik vraag me regelmatig af hoe mijn leven zou zijn verlopen als ik ergens buiten Europa geboren zou zijn, bijvoorbeeld in Afrika of het Midden Oosten. Ik heb een enorme vrijheidsdrang, gecombineerd met een redelijk eigenwijs karakter (ook wel ‘koppig’ genoemd). Doordat mijn wieg ooit in Nederland heeft gestaan, heb ik me met deze eigenschappen kunnen ontwikkelen tot wie ik nu ben: een (kleine) ondernemer, maar ook wereldreiziger, die niet getrouwd is en redelijk ongebonden, afgezien van een hypotheek en nog wat van die praktische zaken. Ik heb in principe de mogelijkheid om te doen en te laten waar ik zin in heb, zonder daarbij gehinderd of veroordeeld te worden.

Floortje Dessing - Zwemmen zonder bandjes

November 1992. De zenuwen gieren door mijn lijf als ik de op vrijdagavond voor de allereerste keer de studio van Veronica binnen loop. Rob Stenders, de DJ die ik al jaren stiekem adoreer, zit op zijn stoel, draait zich om en stelt zich aan me voor. Na een uitleg van nog geen vijf minuten van de dienstdoende producer word ik achter een computer gezet en mag ik mijn eerste BUMA-lijsten gaan invoeren. Ik kan nog steeds niet geloven dat ik hier een baantje heb gekregen, elke donderdag, vrijdag en zaterdag. En al heeft het niet veel meer om het lijf dan het invoeren van platen, het beantwoorden van de telefoon en het eindeloos aanvullen van lege koppen koffie, ik ben binnen!

Floortje Dessing - Soms is het even genoeg

De lichtjes van Ibiza stad flikkeren als kleine sterretjes onder me. Ik zit op een klein houten klapstoeltje voor het huisje van Margot; een vriendinnetje van me die al meer dan twee jaar op Ibiza woont. Haar huisje moet wel een van de meest bijzondere van Ibiza zijn: ontworpen door een kunstenaar en half onder een zwembad gebouwd, ingemetseld in de rotsen. Het mooiste is nog wel de slaapkamer want die heeft de vorm van een iglo die je via een klein gangetje bereikt.

Floortje Dessing - I have a dream...

Het is zaterdagnacht 2.30 lokale tijd. Ik probeer door het bevroren raampje naar buiten te kijken, maar het is pikkedonker. Op de ‘flighttracker’ zie ik dat we ergens boven Vladivostok vliegen; nog uren te gaan dus voor we weer in de buurt van Europa zijn. Ik druk op het belletje en bestel een rode wijn bij de stewardess. Ik weet dat ik niet zou moeten drinken, maar het is voor mij de enige manier om in een vliegtuig te slapen. Bladerend door de catalogus met het filmoverzicht valt mijn oog direct op een titel waar ik al heel lang naar uitkijk: ‘An Inconvenient Truth’, de documentaire van Al Gore.

Floortje Dessing - Ik lijk op m'n vader

Ik weet nu al, 2006 gaat bij mij de boeken in als een van de meest drukke jaren ooit. Mijn grootste probleem is dat ik moeilijk ‘nee’ kan zeggen en dat ik een gruwelijke perfectionist ben. Geloof me, dan heb je het snel druk, veel te druk. Maar ondanks dat ik me soms tot op het bot gesloopt voel, ben ik ook ongelooflijk trots op de dingen die gelukt zijn. Vraag me niet hoe ik het gedaan heb, maar op het moment dat ik dit schrijf, heb ik praktisch mijn laatste verhaaltje van mijn nieuwe boek bij de uitgever – die nu opgelucht ademhaalt - ingeleverd. ‘25 Wereldroutes’ is bijna (eind oktober) een feit.

Floortje Dessing - Obscure souvenirs

Een goede vriend van mij, Ernie, noemt mij al jaren een golden retriever. Hij maakt graag de vergelijking met zijn hond omdat het dier, telkens als hij hem uitlaat, altijd alles mee naar huis sleept wat hij maar tegenkomt. Schoenen, takken, kapotte uitlaten, lege melkpakken, dode eenden; je kan het zo gek niet bedenken of het dier komt er mee thuis. Al zijn het bij mij dan ietwat andere zaken, toch heb ook ik al jaren de eigenschap om met de grootst mogelijke rotzooi thuis te komen van een reis.

Wait for it...